Jadąc ostatnio samochodem, w radiowej Trójce usłyszałem zapomnianą, genialną piosenkę… potem kolejną. Gdybym miał depresję to z pewnością wyleczyłyby mnie one ze wszystkich objawów, jednak ona po prostu wprowadziły mnie w świetny humor. Niezwykłe, porywające – pure energy, pure happiness.
Phil Collins – Wear my hat
Phil Collins – Dance into the light
Potem usłyszałem kolejne melodie. Uderzenie w całkowicie drugi biegun – dwie inne genialne piosenki Collinsa – nostalgiczne, smutne i skłaniające do przemyśleń. Taki chillout na smutno.
Phil Collins – Another day in paradise
Phil Collins -In the air tonight
I za to chyba właśnie trzeba muzykę choć czasem pokochać, że ma tak ogromny wpływ na nasze emocje. Za to ze 3-minutowy utwór może nasz dzień zasnuć chmurami, a czasem zamienić go w pasmo uśmiechu.
5 Komentarze
zawsze uważałam collinsa za nudziarza i chyba na starosc zdania nie zmienie
z innej beczki:
czytales dzieci hurina tolkiena? ciekawam co o tym myślisz, bo uczucia mam mieszane, nawet mocno mieszane…
Jan na nudziarza to nagrywał całkiem wesołe piosenki….. :p
Dzieci Hurina naturalnie czytałem
, dostałem chyba na święta bn w prezencie. Moim zdaniem świetnie. Dobry klimat, fabularnie coś pomiędzy dość ciężkim Silmarillionem, a momentami infantylnym Władcą. Klimat wspaniały, doskonale działa na wyobraźnie i przenosi do Śródziemia. Dla mnie był to powrót do śródziemia po dość długiej przerwie…..
Charakterystyczny styl pisania Tolkiena i dobrze zrobiona praca edytorska synalka. Odnalazłem w tej książce wszystkie cechy prozy Tolkiena, które pokochałem dawno temu już przy Hobbicie. Dzieci Hurina – świetna książka. W wolnej chwili na hamak zabiorę Niedokończone Opowieści..
…a tak w ogóle, to chyba żaden inny pisarz nie stworzył chyba tak dokładnego i spójnego świata – z historią, językiem, mitologią… No może Frank Herbert swoją Diunę… nawet monumentalna Fundacja Asimova pod względem sposobu kreowania Świata ustępuje
fundacji asimova nie czytałam, co do diuny sie zgodzę…
dzieci hurina… coz… mam pewien niedosyt… skonczylo sie zanim sie zaczelo… a silmaillion nadal czeka na swój dzień
Nie dziwie się że po Dzieciach Hurina jest niedosyt, bo to tylko jedna z opowieści silmarillionu, wycinek mitologii. Z resztą opowieść ta jest wspominana w silmarillionie. To jest jakby tylko poetyckie opracowanie mitu, np. jak analogicznie można by zrobić z jednym mitem greckim z całej mitologii. W oderwaniu traci umocowanie w szerszym kontekście
KONIECZNIE w takim razie musisz przeczytać Silmarillion. I to już!!!
tak jest! ;P
Jeden Trackback
[...] Original post by Maciek Rynarzewski [...]